به آن كـسي كه به ديد دوباره ها دير است

به آن كسـي كه ته چشمتان زمينگير است

نــگاه  بـر شــب گـيـسـوي مـا نـيـنـدازيـد

كه صبح واقعه را ديده ايم و بي پير است

نـماي شـهـر شمـا شـكل پوسـتـري كـهنـه

به جان عكس شما رنگ هاش دلگير است

همـين كه ثانيـه هـا شـال عـشـق مي بافـند

كلاف پر گره اش تـوي مشت تقدير اسـت

سه باره خسته ام از خواب هاي خرگوشي

سه باره خواب شما،خوابِ نان و زنجيراست

حـريـم مـنــظـره هـا  هُـرم دود مـي گـيـرد

چرا كه آبِ دو درياچـه گـرم ِ تـبخـير است

هـمـيشـه جـنگل قـصه عزيز و زيبا نيست

و خوب فكر كني كاسـه هاش در زير است

بـبين نرنج كه طعنه به روي ماهت نيسـت

تـمـام مـاه شـمـا در خـسـوف تـزويـر اسـت

و ديــو  مـال شـمـا ، قــصــر آرزو بـا  مـا

نقـوش ِ روي درش قلب هاي بي تير است

قـبـول ، آخـر قـصـه رسـيـد ، دخـتـر رفت

چرا كلاغ و رسـيـدن هـنوز درگـير است ؟!                               وبلاگ مزامیز

با من برقص فاصله اي را كه نيستي

امشب بمان ! به خاطر فردا كه نيستي

مي دانم از سياهي شب ها دلت شكست

اما صبور باش ! تو تنها كه نيستي !

از من نخواه گم شوم آنجا كه نيستي

بنشـين كنار پلك من و شانه هاي من

نا آشنا به گريه ي شب ها كه نيستي !

حالا صدای هستي من در جواب توست ؛

هستي شريك زندگي ام يا كه نيستي ... ؟!

به غربت تو را بیشتر دوست دارم
همین است اگر من سفر دوست دارم

به پیشانی ام کولیان خوانده بودند
که در عشق راه خطر دوست دارم

اگر خواب دیدم که سروی رشیدم
به دست تو حتما تبر دوست دارم

زنی چون تو نقل قبیله است گویی
تو را من پدر در پدر دوست دارم

ببین عاشقی چیز پیچیده ای نیست
فقط دوست دارم اگر دوست دارم

مرا می کشی و نمی فهمی آخر
تو را از خدا بی خبر! دوست دارم

 آهو ندیده ای که بدانی فرار چیست
صحرا نبوده ای که بفهمی شکار چیست

باید سقوط کرد و همینطور ادامه داد
دریا نرفته ای بچشی آبشار چیست

پیش من از مزاحمت بادها نگو
توفان نخورده ای که بفهمی قرار چیست

هی سبز در سفیدی چشمت جوانه زد
یک بار هم سوال نکردی «بهار چیست»

در خلوتت به عاقبتم فکر کرده ای؟
خب... کیفر صنوبر بی برگ و بار چیست؟

روزی قرار شد برسیم آخرش به هم
حالا بگو پس از نرسیدن قرار چیست...؟